در خطبهء 154 مىفرمايد : فَسُبحانَ البارِئِ لِكُلِّ شَيءٍ . منزّه است آنكه آفرينندهء هر چيز است . در خطبهء 162 مىفرمايد : هُوَ الأَوَّلُ لَم يَزَل ، وَ الباقي بِلا أَجَلٍ . اوست اوّلى كه زوال نمىپذيرد ، و بقادارنده‌اى است كه نهايت و اجل ندارد . در خطبهء 181 مىفرمايد : الحَمدُ لِلَّهِ الَّذى إِلَيهِ مَصائِرُ الخَلقِ وَ عَواقِبُ الأَمرِ . حمد مختص خدايى است كه بازگشتهاى خلق و پايان امور به سوى اوست . و در ادامهء همين خطبه است كه جمله‌اى از صفات خداوند را متعرّض مىشود : كَلَّمَ موسى تَكليماً . سخن گفت با موسى سخن گفتنى ( يعنى نه چنان كه شما سخن مىگوييد ) . در خطبهء 186 مىفرمايد : وَ إِنَّهُ لَبِكُلِّ مَكانٍ وَ في كُلِّ حينٍ وَ أَوانٍ وَ مَعَ كُلِّ إِنسٍ وَ جانٍّ . و او در هر مكان و در هر هنگام و زمان و با هر جنّ و انسان است ( يعنى علم او بر همه چيز و همه جا و همهء زمانها احاطه دارد ) . در خطبهء 227 مىفرمايد : الَّذي صَدَقَ في ميعادِه ، وَ ارتَفَعَ عَن ظُلمِ عِبادِه ، وَ قامَ بِالقِسطِ في خَلقِه ، وَ عَدَلَ عَلَيهِم في حُكمِه . خدايى كه در وعدهء خود صادق است ، و برتر و بالاتر است كه به بندگان خود ستم كند ، و در اعطا و نصيب به بندگانش قائم به قسط است ، و در حكم خود بر ايشان عادل است .